Op stap in Mexico.
Geen Veldhovense politiek deze week. Afgelopen week was ik in namelijk Mexico. In Cancun (Yucatan) om precies te zijn, waar een conferentie was belegd over Fysica in de Kosmos. Speels genaamd “Cosmology on the beach”, maar wel een serieus onderwerp! Kortweg komt het neer op de vraag waar het Heelal vandaan komt en waar het uiteindelijk heen gaat. Wat begrijpen wij daar nu van en wat niet. U kunt zich wel voorstellen dat zoiets voor een wetenschapper een mooi excuus is om er een paar daagjes aan te plakken om even rond te neuzen en te onderzoeken hoe Yucatan, het land van de Maya’s, er op dit moment bij ligt! Een luchtig verslag met een wetenschappelijk en cultureel tintje dit keer.
Big Bang, de Oerknal.
Als sterrenkundigen of theoretisch fysici over het ontstaan van het heelal beginnen te praten dan wordt het voor een gewoon mens al gauw ingewikkeld. Hoe het heelal bij de “Big Bang”, de Oerknal, zou kunnen zijn ontstaan is ondertussen wel ongeveer duidelijk. Uit pure energie ontstonden via allerlei tussenstappen elementaire deeltjes, elementen en materialen, sterrenstelsels, zwarte gaten, sterren en planeten, om het maar even zeer versneld op te zeggen! En dat geheel knalt al ruwweg 14 miljard jaar uit elkaar. Een van de grote vragen bij de theoretische beschrijving door sterrenkundigen is bijvoorbeeld, gaat deze uitdijing van het heelal zo door of.komt er een eind aan en krimpt het daarna weer in? Een ander onopgelost probleem is dat er wel aardige ( overigens vreselijk ingewikkelde) theorieën bestaan, maar dat er in de modellen eigenlijk massa (zeg maar materiaal) mist om het allemaal te laten kloppen.. En niet een beetje! Eigenlijk het grootste deel, namelijk 90%. Ook de onderzoekingen aan de grote versnellers bijvoorbeeld in Geneve, waar u misschien recent wel eens iets over gelezen heeft, zijn er op gericht deze missende massa (Higgs deeltje bijvoorbeeld) te vinden. Een deeltje dat, voor de duidelijkheid, misschien niet eens bestaat! Als het erom gaat er achter te komen waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan dan mag het wat kosten, dat merkt u wel!
Het einde van de wereld?
Pikant detail is dat de telling van een van de Maya kalenders (de Maya’s waren voor hun tijd, 2000 jaar geleden, al heel goed ingevoerd in astronomie en daaruit volgende kalenders) eindigt op 21-12- 2012. Voor talloze pseudowetenschappers uiteraard aanleiding om het zoveelste einde der wereld aan te kondigen op die dag. ( tik voor de lol maar eens 2012 in op Google!). Waarschijnlijk met deze feiten in het achterhoofd was er tijdens de conferentie een excursie gepland naar de Maya tempels in de buurt, in Tulum. Op die plaats werd een nieuw muziekstuk uitgevoerd ( “The Big Bang Beat” ) en een openbare rede uitgesproken door de Nobelprijswinnaar 2007, prof. George Smoot. Een buitengewoon respectvol en speels gebeuren moet ik zeggen.
Yucatan
Zoals ik in de inleiding al schreef, hebben we ook nog even onderzocht hoe het heelal (de Kosmos) er ter plaatse bij lag. Yucatan dus, het land van de Maya´s. Dat bleek zich in al die jaren verassend goed te hebben ontwikkeld. Indrukwekkend zelfs. Aan de kust enorme zandstranden en mangrove oerbossen wemelend van de vogels en de krokodillen. En dan natuurlijk de Maya tempels en steden, geheel of gedeeltelijk opgegraven in de jungle. Prachtig.
Maya cultuur.
Onze Nederlandse reisleidster was “Door de Liefde” , zoals ze het (in hoofdletters) uitdrukte, in Yucatan blijven hangen aan een echte Maya. Geen doorsnee Maya vond ze zelf. Wel een Maya met iets van een echte nek, wel klein van formaat, dat wel, maar dat was ze zelf ook. In ieder geval veel toonbaarder dan de meerderheid van de nekloze, met tortilla’s volgepropte en liters Coca Cola ( niet Pepsi!) drinkende moderne Maya mannetjes. Een heel plezierige gids dus met een beeldend taalgebruik, deze “Stefanie”! Met uitgebreide handleidingen hoe in Mayakringen wordt geslapen en de liefde wordt bedreven in een originele tweepersoons, dwarsslaper hangmat. Al dan niet met baby erbij. Ook leerzaam en cultureel uiterst nuttige informatie.Ik bespaar u de gedetailleerde verhalen over eetgewoontes (alles van het beest in de ton waar ook de was in wordt gedaan, samen met de kruiden tot er een zwarte massa overblijft en smullen maar). Pikant was het verhaal van de slager die dagelijks de koe die hij morgen gaat slachten voor de deur aan een paal vastbindt. Ieder kan dan zien hoe het vlees van morgen eruit ziet!
Altijd verfrissend zo´n botsing van culturen.
20 januari 2010
