Zomerverschijnselen (1)

 Cruisen: de strijd om de dekstoel

Ofschoon vele belangijke onderwerpen in de actualiteit om aandacht vragen is de zomer aangebroken. Een goede reden dus om een nijpend en alleszins hinderlijk zomerverschijnsel onder de loupe te nemen: de strijd om de dekstoel. De toenemende populariteit van het cruisen maakt dat ook de gewone man dreigt in aanraking te komen met dit probleem. Aanleiding te meer om dit verschijnsel vanuit eigen ervaring en proefondervindelijk nader te bezien.

Een cruiseschip

Mijn eerste ervaring met cruisen dateert alweer van zo’n 15 jaar geleden. Noodgedwongen, dat wel. Het moment dat ook mijn jongste zoon het huis verliet leek een goed moment om eens met het hele gezin en aanhang een grote reis te gaan ondernemen. Wij hadden al ruim van te voren een datum vastgesteld en ons verheugt op avontuurlijke en primitieve tochten in de Birmaanse jungle, toen mijn dochter kwam met het bericht dat er een kleine uitbreiding van de familie op komst was. Naar verwachting zou de geboorte ongeveer zes weken voor de reeds geplande vakantie plaats vinden. Het spreekt vanzelf dat er vervolgens naarstig moest worden gezocht naar een “avontuurlijke” vakantie die te combineren viel met de zorg en hygiene voor een 6 weken oude baby. Het werd dus een cruise in de Caribische wateren. Met de Seabreeze

Cruisen voor beginners

Het strijdtoneel.

Voor de duidelijkheid; cruisen is samen met (vele) anderen je op een schip te laten vervoeren van de ene naar de andere bezienswaardige plaats. Deze plaatsen zijn vaak tropische eilanden bijvoorbeeld in het Caribische gebied of de Indische Oceaan of culturele, archeologische en historische hoogstandjes bijvoorbeeld rond de Middellandse Zee. Er zijn uiteraard ook cruiseschepen die rond de wereld varen of naar de polen, maar die zijn voorbehouden aan de “happy few” en daar gaat deze bijdrage niet over. Er bestaat een zekere gelijkenis tussen de all-inclusive hotel formules op land en de cruise formule op zee, met het verschil dat in het algemeen de drank op zee voor eigen rekening is. Moderne cruiseschepen doen nog steeds verwoede edoch vergeefse pogingen de allure, stijl en elegantie van oorspassagiersschepen als de Titanic en de Queen Elizabeth uit te stralen. Vergeefse moeite want hun grootste overeenkomst is dat zij beide drijven. De meer dan 10 dekken hoog opgestapelde passagierscontainers laten weinig elegante en stijlvolle scheepsallure toe. Het is maar goed dat de schepen des nachts varen en overdag bij de attracties zijn geparkeerd want de bewegingsruimte per passagier aan boord is beperkt. Dit uit zich in het bijzonder op de zogenaamde zeedagen als er door gebrek aan attracties aan de wal even een dag doorgevaren moet worden. Het is op die dagen dat de strijd om de schaarse dekstoelen met grote inzet, inventief en schaamteloos wordt gevoerd.

Het strijdtoneel

Na 30 minuten is de stoel vrij...

De strijd speelt zich vooral af op de dekken waar de zwembadjes en andere poeltjes zich bevinden. Bijgaande fotos geven een idee van de drukte en vertier op die dekken. Naast het badderen wordt er vooral gezond, gegeten, gedronken en geluierd. Een vaste uitvalsbasis in de vorm van een dekstoel is daarvoor een eerste vereiste. De hier en daar opgehangen strenge aanmaningen over langer dan 30 minuten niet gebruikte dekstoelen doen iets vermoeden ten aanzien van de geraffineerde methoden die daarbij ingezet worden!

Tactiek

Om een en ander wat beter in beeld te krijgen had ik tijdens eerdere gelegenheden al een voorstudie en inventarisatie gemaakt van de gebruikte technieken om een dekstoel te “reserveren”. Het gaat er daarbij om op de dekstoel enige voorwerpen te deponeren die de beschaafde, bleue en in wezen vredelievende voorbijganger de indruk geven dat de stoel in gebruik is. Een handdoek is daarbij het meest gebruikelijk. Een persoonlijke toets daarbij, zoals een boek of slippers voegt toe aan de geloofwaardigheid. Wat brutalere methoden, die echter ook meer risico op leveren, maken gebruik van minimale persoonlijke items zoals zwembroekje, hemdje , broekje, slipje. Het meest indrukwekkende wat ik heb mogen zien was de

"Gereserveerde" dekstoelen.

reservering van 4 dekstoelen met twee teenslippers elk op de leuning van twee naast elkaar staande stoelen., Deze simpele reservering van 4 stoelen met maar twee teenslippers hield 3 uur stand! Niettegenstaande de ernstige vermaningen op de overal rondhangende waarschuwingen. Op het schip “Norwegian Gem” op 14 juni 2010.

Een ander belangrijk aspect is natuurlijk er op tijd bij te zijn. Wil men een stoel reserveren voor een zonnige zeedag dan dient men er toch wel om een uur of zes in de morgen bij te zijn voor een redelijke plaats.. De eerste stoelen worden al om 5 uur (met schichtige blik, dat wel) gereserveerd, zoals ik in het kader van deze studie zelf heb kunnen vaststellen!

Een punt van aandacht is tenslotte; hoe men met een minimum aan fatsoen, zonder opzichtig ruzie te maken, een onterechte “reservering” beëindigt. Er zijn natuurlijk reizigers die korte metten maken met deze gewoontes en zonder mededogen de reserveringsrituelen van de stoel gooien. Na een korte observatie uiteraard want het is natuurlijk niet uitgesloten dat de dekstoelgebruiker echt aan het badderen is! Persoonlijk ben ik meer voor een “tersluikse” aanpak. Men gooit de eigen handdoek er overheen en verwijdert de bedekte rituele reserveringssymbolen na een tijdje door ze met eigen handdoek tezamen te verplaatsen en uit te schudden.

Niet erg flink maar wel effectief.

7 juli 2010

 

 

Plaats een reactie

U moet ingelogd zijn to post a comment.

MICRO-BLOGS

Kernafval gevaarlijk? (okt 15 )

Er is iets raars aan de hand.
De huidige Nederlandse overheid claimt hartstochtelijk dat kernenergie (opwekking en afval) ongevaarlijk is. Toch wordt het transport van het “ongevaarlijke” kernafval naar opwekkingsfabrieken in Frankrijk, met uitgebreide veiligheidsmaatregelen omgeven. En wordt het graven van een kuil(tje?) door de antikernenergie beweging, naast de rails waarover het transport plaats vindt, als uiterst gevaarlijk aangemerkt. Niet een erg geloofwaardige reactie zou men zeggen. Immers daarmee geeft men aan dat kernafval buitengewoon gevaarlijk is.

Een betere reclame voor haar standpunt kan de antikernenergie beweging niet wensen, lijkt mij. Met het opkloppen van deze speelse actie van Greenpeace bewijst men het gelijk van de stelling dat kernenergie gevaarlijk is. Inderdaad,
BlackBerry Chaos.(okt 12)

De vertwijfeling bij de BlackBerry gebruikers, nu hun verbinding met de rest van ons heelal al een paar dagen is verbroken, heeft leerzame trekjes.
De kwetsbaarheid van een samenleving die wat hun zakelijke en sociale contacten betreft steunen op Smartphones is nu voldoende aangetoond. Maar meer nog is de ridicule elektronische verslaving van velen aan de zogenaamde “social media” nadrukkelijk gebleken.
Ik durf te beweren dat het continue ge-”twitter”, ge-”hyves” en ge-“facebook”, waarbij het sociale contact voornamelijk verloopt via de vingertoppen, belemmerend werkt op het echte sociale contact. Karakteristiek is het beeld van studenten, parlementariërs, zakenmensen etc, die ieder voor zich via hun Smartphones hun sociale contacten onderhouden zonder elkaar te zien of te horen!
Ik geloof in een wereld waarbij, naast de vingertoppen, ook hart, hoofd en lichaam de intensiteit van het sociale contact bepalen. Voor mij is dat ruim voldoende, ik kan het aanbevelen!

Park Zonderwijk/Look (okt 5)

Het 40 jaar oude statige "stadspark" tussen Zonderwijk en t'Look is vernieuwd en moet een nieuwe naam krijgen. Er zijn een viertal keurige namen gekozen. Historisch verantwoord en/of logisch. Het ligt er nu wat verwaarloosd bij. Uitgestrekte welige, bijna 1 meter hoge en onderhoudsarme onkruidvlakten, enige perken een paar speeltoestellen en een paar onbepaalde modderplassen waar de honden in spelen. Het zal wel een kwestie van smaak zijn maar het oogt goedkoop en zonder allure. Een naam met allure lijkt mij overbodig. Een Groenstrook, dat is het.

Plaszak (okt 1)

Er worden natuurlijk al genoeg grappen gemaakt over de idiote suggestie van de plaszak in de stoptreinen. Ik voeg daar niets aan toe, maar ik maak me wel bezorgd over de kwaliteit van de medewerkers aan dat bedrijf.
Iemand moet dit hebben bedacht en het een goed en uitvoerbaar idee hebben gevonden, toch? En zijn of haar baas ook. Zouden ze daar thuis ook nog wat over hebben gepraat? En zou er nou echt niemand zijn geweest die zou hebben gezegd dat het misschien een belachelijk idee was? Ik kom er niet uit.

Palestina en Dries van Agt(sept 24)

Heb me deze zomer nog eens bij laten praten door Dries van Agt over het Israel/Palestijnen conflict. Zowel in zijn boek "Een schreeuw om recht" als in zijn voordrachten over dit onderwerp toont hij zich een moedig voorvechter van de rechten van de huidige onderliggende partij in dit conflict; de Palestijnen.
Ook aktueel nu de Palestijnen aan de Verenigde Naties gevraagd hebben om de erkenning van een eigen staat! Na 60 jaar sinds de oprichting van Israel! Oplossing van dit conflict, recht doende aan beide partijen, zou de wereld mijns inziens een stuk veiliger maken.

Het brandbare karakter van het conflict wordt treffend geillustreerd door de veelheid van Websites die zich met deze kwestie bezig houden en de vele boosaardige en gemene verdachtmakingen die je op die sites tegenkomt. Wel de moeite waard om er eens in te duiken.