CDA op weg naar volgende halvering?
Ik heb mij sinds de verkiezingen alweer twee maanden stil gehouden, maar nu mijn krant weer volstroomt met commentaar op de poging van CDA, VVD en PVV om een kabinet te vormen, moet mij ook iets van mijn hart.
In een eerdere poging te begrijpen waarom de CDA aanhang bij de laatste 2de Kamer verkiezingen is gehalveerd, heb ik in vorige weblogs ( 15 maart en 10 juni) al ernstige bedenkingen geuit tegen over het stroperige beleid van het CDA onder verantwoordelijkheid van Balkenende culminerend in gedoe om beëindiging missie Uruzgan en “gedraai” van Balkenende over steun aan Irakoorlog. Dit gevoegd bij de supersnelle “unanieme” kandidaatstelling van diezelfde JP door de kennelijk kritiekloze partijbonzen in het partijbestuur en de fractie, hebben in mijn optiek belangrijk bijgedragen tot het weglopen van de helft van de kiezers het CDA. De houdbaarheid van Jan Peter Balkenende was voor de kiezers al enige tijd verstreken, zoals ik al voor de verkiezingen aangaf! Voor de grote meerderheid van de fractie en partijbestuur was dat kennelijk nog niet duidelijk geworden.
Gebrek aan vertrouwen
In de eerste reacties van partij en fractie op deze dramatische miskleun is door het CDA een congres beloofd waar de leden hun licht over de gebeurtenissen zouden kunnen laten schijnen. De ontwikkelingen rond de formatie lijken er echter toe te leiden dat het bij dit vrome voornemen blijft. Wel zal onze ( ik ben en blijf CDA-lid) toestemming worden gevraagd voor de deelname aan een nieuwe coalitie. Dat zou de nieuwe (minderheids)coalitie met VVD en het PVV kunnen zijn. Ik ben geen voorstander van deze coalitie, maar daar gaat het mij nu even niet om (daarover later meer).
Wat ik vervelend en gevaarlijk vind is de reactie van vele voorstanders ( die ik bijvoorbeeld in kranten als Trouw lees) en die er op wijzen dat wij de fractie en het partijbestuur moeten vertrouwen, want die zijn ervoor, zijn op de hoogte en zitten er boven op.(of hoe het verder wordt uitgedrukt). Wacht nu maar rustig af, is de boodschap! Voor de duidelijkheid, deze boodschap komt dus van precies die mensen die de eerdere halvering (“unaniem” weet u nog wel!) niet hebben zien aankomen. Vertrouwen komt te voet maar gaat te paard, zo luidt een treffende zegswijze. Vertrouwen moet je verdienen en daar ontbreekt het nu juist aan.
Natuurlijk voorzitter en lijsttrekker hebben politiek correct hun positie opgegeven, maar de rest van het bestuur gaat door alsof er niets gebeurd is. En betuttelt degenen die zich zorgen maken en organiseert bijeenkomsten waar “lastpakken” worden “gemasseerd”, zoals mijn plaatselijke krant (ED) het kopt. Het moet niet gekker worden! Als dat zo door gaat dan halveert de CDA aanhang de volgende verkiezingen nog eens een keer.
Bescheidenheid versus de jacht op de macht
Ik ben van mening dat na een afstraffing door de kiezers van deze omvang, bescheidenheid het partijbestuur en de restanten van de fractie zou sieren. Na eerste uitlatingen in die richting is echter de mantel van bescheidenheid afgeworpen en is de partij bezig met een experiment door de vorming van een gedoogkabinet met VVD en PVV. De jacht op de macht zoals die zich nu afspeelt is voor mijn gevoel niet in overeenstemming met een passende reactie van een op principes en grondrechten in de maatschappij gewortelde partij als het CDA. Mijn eerste reactie zou dan ook zijn proberen te doorgronden waarom het CDA schijnt deze wortels kwijt te zijn geraakt. En of de fundamenten misschien opnieuw moeten worden geformuleerd. Pas dan kan een verantwoorde koers op verbetering worden ingezet. Van enige merkbare inspanning in die richting is echter geen sprake, eerder het tegendeel en dat baart mij ernstige zorgen.
Weerstand in CDA tegen samenwerking met PVV
Het is duidelijk lijkt mij dat een belangrijk deel van het CDA electoraat hecht aan het vertrouwde, het eigene en bekende en een zekere angst voor het onbekende heeft. Op een andere manier is de grote verschuiving van CDA naar de PVV in plaatsen en delen van het land waar nauwelijks buitenlanders en/of moslims wonen nauwelijks te begrijpen. Deze grondhouding sluit naar mijn gevoel uitstekend aan bij het behoudende profiel van vele CDA kiezers. Het CDA zal er werk van moeten maken de, al dan niet terechte, vrees en verontrusting van deze groep in ieder geval serieus te nemen en in beleid om te zetten zonder de grondbeginselen van de Christen Democratie op de tocht te zetten. Aansluiting zoeken bij de PVV lijkt mij daarvoor niet de juiste weg, daarmee krijg je deze kiezers niet terug en jaag je de andere helft van de kiezers weg zoals duidelijk blijkt uit de groeiende weerstand van onderop. Zie bijvoorbeeld het manifest en de actie op http://wijstaanvooronzegrondrechten.org/
Het zal u niet verbazen dat ik dit manifest ook (na enige overdenking) getekend heb.