Zomerverschijnselen (2)

Het aardappelkanon

Van mijn kleinzoon kreeg ik als cadeau voor mijn verjaardag een prototype van een aardappelkanon. Het is in verschillende versies ook terug te vinden op You-Tube! Het optimaliseren van het prototype op het terrein van mijn zomer”boerderijtje” aan het water in Friesland, was een typische zomerinvulling: een beetje avontuurlijk, een beetje op het randje, leuk om te doen en een beetje leerzaam ook nog!

Beschrijving

Het aardappelkanon doet in de verte denken aan het schieten van deksels van melkbussen met behulp van carbid ( tijdens oud en nieuw ). Een belangrijk verschil is dat het veel beter te richten is omdat het projectiel (een aardappel) door een lange loop wordt afgeschoten.

Het kanon bestaat uit een aantal aan elkaar gelijmde rioleringsbuizen. Ten eerste de ontstekingskamer waarin een brandbaar mengsel kan worden gespoten en tot ontploffen kan worden gebracht met behulp van een vonk van de een of andere aansteker (bij AH voor 1 Euro) via een klein gaatje. Aan deze kamer is een loop verbonden waarin een aardappel (een appel kan ook, maar is duurder! ). Deze aardappel wordt er aan de voorkant ingeperst en met een stok verder doorgeduwd. Als brandbaar mengsel kunnen verschillende spuitbussen (haarlak, vaseline etc) worden gebruikt.

Het zoeken naar het juiste mengsel van lucht en drijfgas uit de spuitbus ( 1 of 2 seconden?) en de verhouding van de grootte van ontstekingskamer en loop zijn zo’n beetje de te optimaliseren grootheden.

Prestaties

Kleinzoon (eerste prototype), aardappelkanon eerste prototype en tweede prototype. Op de achtergrond het schootsveld.

Afschieten van kanon van hoogte afstelbare installatie!

Het eerste door mijn kleinzoon gefabriceerde prototype bracht het niet verder dan een bescheiden plofje en een aardappel die drie meter verder op de grond rolde. Maar ja voor 20 Euro kun je niet zoveel grote onderdelen rioleringsbuis kopen! Na het opschalen tot redelijke “kanon” proporties en bovendien het vergroten van de ontstekingskamer (zie foto’s), slaagden we er uiteindelijk in om redelijk nauwkeurige aardappelschoten af te vuren met een bereik van rond de 125 meter en meer. Het maximale bereik hebben wij niet kunnen meten omdat wij maar een vrije ruimte over het water van 150 meter tot onze beschikking hadden. Op grotere afstand lagen er allerlei schepen in de jachthaven. dat leende zich wat minder voor experimenten.

Gebruik makend van de bekende formules voor kogelbanen konden wij afleiden dat de aardappel met een snelheid van minimaal 35 m/s (ongeveer126 km/uur) de loop verlaat en (bij een hellingshoek van 45 graden) na ongeveer 5 seconden inslaat.

De buren

Na oorspronkelijke scepsis van de buurt kon men het uiteindelijk als vernieuwend educatief en speels element wel waarderen. Ik verwacht dat de aan onze sloot gelegen zeilschool voor jongeren het volgend jaar de fabricage van aardappel kanonnen als spel element zal opnemen.

25 augustus 2010

 

Plaats een reactie

U moet ingelogd zijn to post a comment.

MICRO-BLOGS

Kernafval gevaarlijk? (okt 15 )

Er is iets raars aan de hand.
De huidige Nederlandse overheid claimt hartstochtelijk dat kernenergie (opwekking en afval) ongevaarlijk is. Toch wordt het transport van het “ongevaarlijke” kernafval naar opwekkingsfabrieken in Frankrijk, met uitgebreide veiligheidsmaatregelen omgeven. En wordt het graven van een kuil(tje?) door de antikernenergie beweging, naast de rails waarover het transport plaats vindt, als uiterst gevaarlijk aangemerkt. Niet een erg geloofwaardige reactie zou men zeggen. Immers daarmee geeft men aan dat kernafval buitengewoon gevaarlijk is.

Een betere reclame voor haar standpunt kan de antikernenergie beweging niet wensen, lijkt mij. Met het opkloppen van deze speelse actie van Greenpeace bewijst men het gelijk van de stelling dat kernenergie gevaarlijk is. Inderdaad,
BlackBerry Chaos.(okt 12)

De vertwijfeling bij de BlackBerry gebruikers, nu hun verbinding met de rest van ons heelal al een paar dagen is verbroken, heeft leerzame trekjes.
De kwetsbaarheid van een samenleving die wat hun zakelijke en sociale contacten betreft steunen op Smartphones is nu voldoende aangetoond. Maar meer nog is de ridicule elektronische verslaving van velen aan de zogenaamde “social media” nadrukkelijk gebleken.
Ik durf te beweren dat het continue ge-”twitter”, ge-”hyves” en ge-“facebook”, waarbij het sociale contact voornamelijk verloopt via de vingertoppen, belemmerend werkt op het echte sociale contact. Karakteristiek is het beeld van studenten, parlementariërs, zakenmensen etc, die ieder voor zich via hun Smartphones hun sociale contacten onderhouden zonder elkaar te zien of te horen!
Ik geloof in een wereld waarbij, naast de vingertoppen, ook hart, hoofd en lichaam de intensiteit van het sociale contact bepalen. Voor mij is dat ruim voldoende, ik kan het aanbevelen!

Park Zonderwijk/Look (okt 5)

Het 40 jaar oude statige "stadspark" tussen Zonderwijk en t'Look is vernieuwd en moet een nieuwe naam krijgen. Er zijn een viertal keurige namen gekozen. Historisch verantwoord en/of logisch. Het ligt er nu wat verwaarloosd bij. Uitgestrekte welige, bijna 1 meter hoge en onderhoudsarme onkruidvlakten, enige perken een paar speeltoestellen en een paar onbepaalde modderplassen waar de honden in spelen. Het zal wel een kwestie van smaak zijn maar het oogt goedkoop en zonder allure. Een naam met allure lijkt mij overbodig. Een Groenstrook, dat is het.

Plaszak (okt 1)

Er worden natuurlijk al genoeg grappen gemaakt over de idiote suggestie van de plaszak in de stoptreinen. Ik voeg daar niets aan toe, maar ik maak me wel bezorgd over de kwaliteit van de medewerkers aan dat bedrijf.
Iemand moet dit hebben bedacht en het een goed en uitvoerbaar idee hebben gevonden, toch? En zijn of haar baas ook. Zouden ze daar thuis ook nog wat over hebben gepraat? En zou er nou echt niemand zijn geweest die zou hebben gezegd dat het misschien een belachelijk idee was? Ik kom er niet uit.

Palestina en Dries van Agt(sept 24)

Heb me deze zomer nog eens bij laten praten door Dries van Agt over het Israel/Palestijnen conflict. Zowel in zijn boek "Een schreeuw om recht" als in zijn voordrachten over dit onderwerp toont hij zich een moedig voorvechter van de rechten van de huidige onderliggende partij in dit conflict; de Palestijnen.
Ook aktueel nu de Palestijnen aan de Verenigde Naties gevraagd hebben om de erkenning van een eigen staat! Na 60 jaar sinds de oprichting van Israel! Oplossing van dit conflict, recht doende aan beide partijen, zou de wereld mijns inziens een stuk veiliger maken.

Het brandbare karakter van het conflict wordt treffend geillustreerd door de veelheid van Websites die zich met deze kwestie bezig houden en de vele boosaardige en gemene verdachtmakingen die je op die sites tegenkomt. Wel de moeite waard om er eens in te duiken.