Benoeming Donner: schaamteloze machtspolitiek
Het moet er even uit, de verontwaardiging over de schaamteloze benoeming van Donner tot vicevoorzitter van de Raad van State. Een in mijn ogen achterhaald staaltje van het oude machtsdenken ( we rule this country!) van de clan CDA’ers van het oude stempel. Zij die het CDA tot twee maal toe hebben gehalveerd en tot op de rand van de afgrond hebben gebracht in de afgelopen jaren en die maar niet van het podium zijn los te branden.
Het kan best zijn dat Donner bepaalde eigenschappen bezit die hem in de ogen van anderen uiterst geschikt maken om “onderkoning” van Nederland te worden, maar die heb ik dan de laatste jaren gemist. Tenzij men zijn fietslustige aard, zijn Bijbelkennis of zijn juridische instelling bedoeld, maar die deelt hij met velen.
Vriendjespolitiek inplaats van transparant
De benoeming van de vicevoorzitter van de Raad van State zou dit keer transparant worden. Voor de eerste keer in de geschiedenis! In plaats van de geijkte verdeling van de drie belangrijke posities in het Nederlandse bestuur (voorzitter Eerste Kamer, voorzitter Tweede Kamer en Vicevoorzitter Raad van State) onder de drie grootste politieke partijen (PvdA, CDA en VVD) zou er een open en transparante procedure komen. Alle Nederlanders zouden kunnen solliciteren op de in het Staatsblad te publiceren advertentie. Jaja…hoe onnozel kun je zijn.
De advertentie is er gekomen maar al vele maanden daarvoor was duidelijk dat bij de formatie van het huidige kabinet was afgesproken dat het CDA (lees Donner) volgens de regels van de oude machtspolitiek vicevoorzitter van de Raad van State zou worden. De advertentie en alle prietpraat er omheen was alleen een verplicht nummertje en stelde niets voor.
Vervolgens moeten er nog tenenkrommende manoeuvres worden uitgehaald om het probleempje op te lossen dat Donner( als Minister van Binnenlandse Zaken) zijn eigen sollicitatie moet goedkeuren. Er werd dus vlak voor de publicatie besloten dat niet Donner maar Opstelten van Justitie over de voordracht zou beslissen. Dat Donner in de komende tijd over zijn eigen voorstellen moet adviseren wordt voor lief genomen! “ De slager keurt zijn eigen vlees”.
Plaatsvervangende schaamte
Al met al een vertoning die mij plaatsvervangende schaamte heeft opgeleverd, iedere keer als ik de laatste maanden Donner zijn sollicitatie en de bijbehorende machinaties en de voorgekookte benoeming in alle toonaarden hoorde ontkennen. Een onsympathiek trekje voor een CDA “onderkoning” van Nederland.
Maar het belangrijkste is toch dat deze baantjesschuiverij en huichelachtige motiveringen het vertrouwen van de burger in de politiek aantasten. En dat is onvergefelijk in mijn ogen.
16 december 2011
