Het aardappelkanon

Van mijn kleinzoon kreeg ik als cadeau voor mijn verjaardag een prototype van een aardappelkanon. Het is in verschillende versies ook terug te vinden op You-Tube! Het optimaliseren van het prototype op het terrein van mijn zomer”boerderijtje” aan het water in Friesland, was een typische zomerinvulling: een beetje avontuurlijk, een beetje op het randje, leuk om te doen en een beetje leerzaam ook nog!

Beschrijving

Het aardappelkanon doet in de verte denken aan het schieten van deksels van melkbussen met behulp van carbid ( tijdens oud en nieuw ). Een belangrijk verschil is dat het veel beter te richten is omdat het projectiel (een aardappel) door een lange loop wordt afgeschoten.

Het kanon bestaat uit een aantal aan elkaar gelijmde rioleringsbuizen. Ten eerste de ontstekingskamer waarin een brandbaar mengsel kan worden gespoten en tot ontploffen kan worden gebracht met behulp van een vonk van de een of andere aansteker (bij AH voor 1 Euro) via een klein gaatje. Aan deze kamer is een loop verbonden waarin een aardappel (een appel kan ook, maar is duurder! ). Deze aardappel wordt er aan de voorkant ingeperst en met een stok verder doorgeduwd. Als brandbaar mengsel kunnen verschillende spuitbussen (haarlak, vaseline etc) worden gebruikt.

Het zoeken naar het juiste mengsel van lucht en drijfgas uit de spuitbus ( 1 of 2 seconden?) en de verhouding van de grootte van ontstekingskamer en loop zijn zo’n beetje de te optimaliseren grootheden.

Prestaties

Kleinzoon (eerste prototype), aardappelkanon eerste prototype en tweede prototype. Op de achtergrond het schootsveld.

Afschieten van kanon van hoogte afstelbare installatie!

Het eerste door mijn kleinzoon gefabriceerde prototype bracht het niet verder dan een bescheiden plofje en een aardappel die drie meter verder op de grond rolde. Maar ja voor 20 Euro kun je niet zoveel grote onderdelen rioleringsbuis kopen! Na het opschalen tot redelijke “kanon” proporties en bovendien het vergroten van de ontstekingskamer (zie foto’s), slaagden we er uiteindelijk in om redelijk nauwkeurige aardappelschoten af te vuren met een bereik van rond de 125 meter en meer. Het maximale bereik hebben wij niet kunnen meten omdat wij maar een vrije ruimte over het water van 150 meter tot onze beschikking hadden. Op grotere afstand lagen er allerlei schepen in de jachthaven. dat leende zich wat minder voor experimenten.

Gebruik makend van de bekende formules voor kogelbanen konden wij afleiden dat de aardappel met een snelheid van minimaal 35 m/s (ongeveer126 km/uur) de loop verlaat en (bij een hellingshoek van 45 graden) na ongeveer 5 seconden inslaat.

De buren

Na oorspronkelijke scepsis van de buurt kon men het uiteindelijk als vernieuwend educatief en speels element wel waarderen. Ik verwacht dat de aan onze sloot gelegen zeilschool voor jongeren het volgend jaar de fabricage van aardappel kanonnen als spel element zal opnemen.

25 augustus 2010

Ik heb mij sinds de verkiezingen alweer twee maanden stil gehouden, maar nu mijn krant weer volstroomt met commentaar op de poging van CDA, VVD en PVV om een kabinet te vormen, moet mij ook iets van mijn hart.

In een eerdere poging te begrijpen waarom de CDA aanhang bij de laatste 2de Kamer verkiezingen is gehalveerd, heb ik in vorige weblogs ( 15 maart en 10 juni) al ernstige bedenkingen geuit tegen over het stroperige beleid van het CDA onder verantwoordelijkheid van Balkenende culminerend in gedoe om beëindiging missie Uruzgan en “gedraai” van Balkenende over steun aan Irakoorlog. Dit gevoegd bij de supersnelle “unanieme” kandidaatstelling van diezelfde JP door de kennelijk kritiekloze partijbonzen in het partijbestuur en de fractie, hebben in mijn optiek belangrijk bijgedragen tot het weglopen van de helft van de kiezers het CDA. De houdbaarheid van Jan Peter Balkenende was voor de kiezers al enige tijd verstreken, zoals ik al voor de verkiezingen aangaf! Voor de grote meerderheid van de fractie en partijbestuur was dat kennelijk nog niet duidelijk geworden.

Gebrek aan vertrouwen

In de eerste reacties van partij en fractie op deze dramatische miskleun is door het CDA een congres beloofd waar de leden hun licht over de gebeurtenissen zouden kunnen laten schijnen. De ontwikkelingen rond de formatie lijken er echter toe te leiden dat het bij dit vrome voornemen blijft. Wel zal onze ( ik ben en blijf CDA-lid) toestemming worden gevraagd voor de deelname aan een nieuwe coalitie. Dat zou de nieuwe (minderheids)coalitie met VVD en het PVV kunnen zijn. Ik ben geen voorstander van deze coalitie, maar daar gaat het mij nu even niet om (daarover later meer).

Wat ik vervelend en gevaarlijk vind is de reactie van vele voorstanders ( die ik bijvoorbeeld in kranten als Trouw lees) en die er op wijzen dat wij de fractie en het partijbestuur moeten vertrouwen, want die zijn ervoor, zijn op de hoogte en zitten er boven op.(of hoe het verder wordt uitgedrukt). Wacht nu maar rustig af, is de boodschap! Voor de duidelijkheid, deze boodschap komt dus van precies die mensen die de eerdere halvering (“unaniem” weet u nog wel!) niet hebben zien aankomen. Vertrouwen komt te voet maar gaat te paard, zo luidt een treffende zegswijze. Vertrouwen moet je verdienen en daar ontbreekt het nu juist aan.

Natuurlijk voorzitter en lijsttrekker hebben politiek correct hun positie opgegeven, maar de rest van het bestuur gaat door alsof er niets gebeurd is. En betuttelt degenen die zich zorgen maken en organiseert bijeenkomsten waar “lastpakken” worden “gemasseerd”, zoals mijn plaatselijke krant (ED) het kopt. Het moet niet gekker worden! Als dat zo door gaat dan halveert de CDA aanhang de volgende verkiezingen nog eens een keer.

Bescheidenheid versus de jacht op de macht 

Ik ben van mening dat na een afstraffing door de kiezers van deze omvang, bescheidenheid het partijbestuur en de restanten van de fractie zou sieren. Na eerste uitlatingen in die richting is echter de mantel van bescheidenheid afgeworpen en is de partij bezig met een experiment door de vorming van een gedoogkabinet met VVD en PVV. De jacht op de macht zoals die zich nu afspeelt is voor mijn gevoel niet in overeenstemming met een passende reactie van een op principes en grondrechten in de maatschappij gewortelde partij als het CDA. Mijn eerste reactie zou dan ook zijn proberen te doorgronden waarom het CDA schijnt deze wortels kwijt te zijn geraakt. En of de fundamenten misschien opnieuw moeten worden geformuleerd. Pas dan kan een verantwoorde koers op verbetering worden ingezet. Van enige merkbare inspanning in die richting is echter geen sprake, eerder het tegendeel en dat baart mij ernstige zorgen.

Weerstand in CDA tegen samenwerking met PVV

Het is duidelijk lijkt mij dat een belangrijk deel van het CDA electoraat hecht aan het vertrouwde, het eigene en bekende en een zekere angst voor het onbekende heeft. Op een andere manier is de grote verschuiving van CDA naar de PVV in plaatsen en delen van het land waar nauwelijks buitenlanders en/of moslims wonen nauwelijks te begrijpen. Deze grondhouding sluit naar mijn gevoel uitstekend aan bij het behoudende profiel van vele CDA kiezers. Het CDA zal er werk van moeten maken de, al dan niet terechte, vrees en verontrusting van deze groep in ieder geval serieus te nemen en in beleid om te zetten zonder de grondbeginselen van de Christen Democratie op de tocht te zetten. Aansluiting zoeken bij de PVV lijkt mij daarvoor niet de juiste weg, daarmee krijg je deze kiezers niet terug en jaag je de andere helft van de kiezers weg zoals duidelijk blijkt uit de groeiende weerstand van onderop. Zie bijvoorbeeld het manifest en de actie op  http://wijstaanvooronzegrondrechten.org/

Het zal u niet verbazen dat ik dit manifest ook (na enige overdenking) getekend heb.

17 augustus 2010

Afgelopen week was de luchthaven nadrukkelijk weer in het nieuws. Niet alleen besliste de rechter in den Bosch dat beperkende bepalingen over het gebruik in het weekend door Defensie ten onrechte waren geschrapt, ook was er rumoer over illegaal parkeren (de core business van Eindhoven  Airport!). Het belangrijkste waren echter waarschijnlijk de krachtige bezwaren die vanuit de gemeenteraden van de omliggende gemeenten tegen het Alders advies werden ingebracht. In navolging van Veldhoven, gaven ook Eersel, Best, Son en Breugel en Sint- Oedenrode aan tegen de nieuwe uitbreidingsplannen van de luchthaven te zijn, zoals deze verpakt zijn in het Alders advies.

De nieuwste ontwikkelingen even op een rij gezet.

Defensie in de fout

Afgelopen week was dus de uitspraak in een bodemprocedure aangespannen door de vereniging Belangenbehartiging Omwonenden Welschap( BOW), de Brabantse Milieu Federatie (BMF) en de gemeenten Veldhoven en Son en Breugel tegen het ministerie van Defensie. Het betrof het zonder argumentatie schrappen van een bepaling die het vliegen op iedere weekenddag beperkt tot 1/3 van het aantal vluchten op een werkdag. Deze bepaling stond al in de jaarlijkse ontheffing sinds het burgermedegebruik in 1982 en was door Defensie daaruit plotseling verwijderd in de ontheffingen voor 2008/2009 en 2010/2011. Zonder enige motivatie. Het is duidelijk dat daarmee een door de regio gekoesterd en belangrijk stuk bescherming tegen overlast en aantasting van het leefklimaat dreigde te vervallen.

Klaas Kopinga (BOW): "er wordt nu al te veel in het weekend gevlogen"

In diezelfde tijd werd er door Eindhoven Airport ook driftig gelobbyd voor een vaste basis (”base”) met prijsvechters zoals Ryanair. Zoals wellicht bekend, eist een prijsvechter openstellingen zonder uitzonderingen voor het weekend. Dus openingstijden op 7 dagen per week van 7 tot 24 uur. De 1/3 bepaling in de ontheffing is daarbij op zijn zachtst gezegd hinderlijk! Als goed ingelichte insider in deze materie durf ik de stelling wel voor mijn rekening te nemen dat de wens van EA en het wegmoffelen van de 1/3 bepaling in de ontheffing het gevolg is van een onderonsje tussen EA en Defensie. Uiteraard is deze zaak uitvoerig besproken in overleg met de luchthaven maar zonder resultaat zodat een gang naar de rechter de enige mogelijkheid bleef. Een niet onbelangrijk element daarbij is dat het huidige gebruik volgens de observaties van BOW (ondermeer via de radarobservaties zie www.b-o-w.nl ) al boven de toegestane limiet is. Klaas Kopinga, voorzitter van BOW, heeft daar in een interview en tijdens een hoorzitting al op gewezen.

Bezwaren omwonenden door rechter gehonoreerd

De uitspraak van de rechtbank, volgens de publicatie op 29 juli, is duidelijk. De rechtbank is van mening dat Defensie de bezwaren betreffende de verslechterde leefsituatie van de omwonenden onvoldoende hebben weerlegt. Daarnaast meent de rechtbank dat de belangen van de omwonenden onvoldoende in de afweging zijn betrokken. De ontheffingen waarin geen 1/3 regeling voor de weekends zijn opgenomen worden vernietigd in verband met onvoldoende belangenafweging en ontoereikende motivering. De rechtbank waarschuwt ook alvast dat dit oordeel ook consequenties zal hebben voor toekomstige ontheffingen. Van dit jaar en het volgende bijvoorbeeld.

Het wachten is nu op de argumenten van defensie op grond waarvan zij heeft gemeend de bescherming van de omwonenden zonder enige motivatie te verslechteren (zoals door de rechter in het vonnis is vastgesteld). Geloofwaardige argumenten, dat wel! Argumenten die in het bijzonder betrekking hebben op het weekend en niet op het algemene beeld, dus alle dagen van het jaar bij elkaar.

Het moet mij van het hart dat deze uitspraak als geroepen komt. Ik beschouw dit als een belangrijke erkenning van de rechtvaardiging van de strijd voor een rustig weekend. Dit in schril contrast met het belang wat daaraan(of aan de continuïteit daarvan) wordt gehecht aan de Alders tafel waar ik persoonlijk het gevoel heb dat dit als een achterlijke boertige behoefte van het wingewest wordt beschouwd. Met name door degenen die niet uit deze buurt komen, en dat zijn er nogal wat aan de Alders tafel!

Draagvlak voor Alders advies brokkelt hard af

Met de recente afwijzingen van het Alders advies door de gemeenteraden van Eersel, Best, Son en Breugel en Sint-Oedenrode ( in navolging van Veldhoven), is er duidelijk een aanscherping waar te nemen ten opzichte van eerdere wat genuanceerde standpunten van de woordvoerder aan de Alders tafel. Het is inmiddels duidelijk dat het draagvlak in de regio beperkt lijkt tot Eindhoven. Overigens waren zelfs daar een aantal kritische vragen en kanttekeningen.

Op het ogenblik worden er gesprekken gevoerd met de deelnemers aan de Alderstafel over de deelname aan het vervolg. Ik heb daar in een vorige weblog van 20 juli al enige opmerkingen over gemaakt. Het zal mij benieuwen in hoeverre de kritische geluiden van de gemeenteraden, “ het hoofd der gemeente”, in de verdere beslissingen over al dan niet deelnemen, worden verwerkt.

1 augustus 2010

Geheel in de traditie van de laatste jaren heeft de gemeenteraad van Veldhoven in de zaken rond de luchthaven haar eigen verantwoordelijkheid genomen en de positie van de gemeente ten aanzien van het Alders advies in een unaniem aangenomen motie verduidelijkt en aangescherpt. Een prijzenswaardige daad ook al worden niet alle relevante onderwerpen onder de loep genomen. Ook de gemeenteraden in de andere (hinder)gemeenten in de regio worden door de Veldhovense raad opgeroepen hun eigen verantwoordelijkheid in deze zaak te nemen.

De uitspraken van de gemeenteraden zijn van groot belang om te kunnen vaststellen of de door Alders voorgestelde uitplaatsing van grote aantallen Schiphol vluchten naar Eindhoven Airport op draagvlak in de regio kunnen rekenen. De voorzichtige reacties van B&W van de hindergemeentes waren tot dusver voor meerdere uitleg vatbaar en gaven aanleiding tot misverstanden.

Eerdere reactie van B&W door raadsmotie aanzienlijk aangescherpt

In een eerdere weblog van enige weken geleden (28 juni 2010) heb ik al gewezen op de onduidelijkheden en gevaren die er werden opgeroepen door de stellingname van de Colleges van B&W in het persbericht over het advies van Alders. Deze onduidelijkheden worden opgeroepen doordat men nu niet al duidelijk nee wil zeggen maar aan tafel wil blijven om mee te praten terwijl men het nu al niet eens is met het uiteindelijk perspectief. Men tracht, om het maar eens eenvoudig te zeggen, “de kool en de geit te sparen”, of “ van twee walletjes te eten”. Dit balanceren op de grenzen van het onmogelijke leidt tot wazige formuleringen en tegenstrijdigheden in het persbericht van de B&W van de hindergemeenten, bijvoorbeeld ten aanzien van uiteindelijk te accepteren geluidshinder, weekendopenstelling, de uiteindelijke uitvoerbaarheid van de complete businesscase van EA en de rol van de huidige Regionale Overeenkomst. Dit leidt op zijn beurt tot onjuiste interpretatie van de positie van de hindergemeente betreffende het draagvlak, het doel van deze hele exercitie!

In de door de Veldhovense raad unaniem aangenomen motie worden in ieder geval een aantal onduidelijkheden weggenomen. De raadsmotie spreekt klare taal over een maximale totale geluidshinder van (in technische termen) een hinderoppervlak van 9 km2, wat een acceptabele verhoging betekent van ruwweg 30% ten opzichte van het huidige gebruik. Dit wordt in de raadsmotie als een “ fundament voor duurzame ontwikkeling“ geïntroduceerd en is in overeenstemming met een eerder regionaal bod. De raadsmotie spreekt zich ook helder en afzonderlijk uit over de onmogelijkheid de volledige plannen (businesscase) van EA te realiseren, zoals die wel als voorwaarde in het Alders advies is opgenomen. Daarnaast is de raadsmotie stellig over de noodzaak om de weekendrust te handhaven en te garanderen, meer dan nu in het Alders advies wordt voorgesteld.

De conclusie moet zijn dat deze motie absoluut een verheldering van het standpunt van de gemeente Veldhoven biedt en geen ruimte laat voor de conclusie dat er in Veldhoven draagvlak is voor de het totale Alders advies. Een benadering die, zo lijkt het, aansluit bij BOW en BMF die al eerder langs deze lijn reageerden.

Onduidelijkheden

Toch blijven er nog onduidelijkheden bestaan ten aanzien van enkele wezenlijke elementen in de ontwikkeling van de luchthaven. Elememten die nog niet duidelijk zijn geadresseerd en nog in de lucht zijn blijven hangen. De twee meest in het oog springende zijn:

- wat doen we met de bestaande Regionale Overeenkomst (RO) tot 2015 en

- wat betekent de voorgestelde fasering van Alders en de zogenaamde “evaluatie” na de eerste fase.

De bestaande Regionale Overeenkomst

Zoals ik in een van de vorige weblog’s over deze materie al eens heb toegelicht bestaat er een Regionale Overeenkomst die door alle gemeentes grenzend aan Eindhoven Airport, de provincie en Eindhoven Airport is getekend. Deze overeenkomst regelt de gang van zaken rond de luchthaven, dat wil zeggen afspraken over geluidsoverlast, openingstijden, weekendopenstelling en regelingen bij overtredingen. Deze RO geeft ruimte aan de geleidelijke ontwikkeling van EA ten behoeve van welvaart en welzijn in de regio onder bepaalde randvoorwaarden. Sinds de start van deze RO in 2000 ( en wijziging in 2003) is het met de luchthaven buitengewoon voorspoedig gegaan. Van 337000 passagiers in 2000 en 422000 passagiers in 2004 naar 1.8 miljoen(!) in 2009. De Regionale Overeenkomst kan dus niet echt als een rem op de ontwikkeling worden beschouwd! Integendeel.

Er zijn ondertekenaars die hechten aan deze unieke en vrijwillig tot stand gekomen overeenkomst en deze willen behouden tenminste tot de einddatum 2015. In de aanbiedingsbrief van Alders staat echter met zoveel woorden dat met zijn aanbevelingen uiteraard deze Regionale Overeenkomst moet worden beëindigd. Een uiterst merkwaardige frase die ook alleen in de aanbiedingsbrief aan de minister voorkomt, niet in het advies en ook niet bij de onderhandelingen ter sprake is geweest. Maar zo eenvoudig gaat het beëindigen van een Overeenkomst natuurlijk niet! En zeker niet een overeenkomst die grote waarde voor de ontwikkeling in harmonie met de omgeving heeft verzekerd voor meer dan 10 jaar. De overeenkomst is in 2000 getekend en in 2004 bevestigd door alle partners, de hindergemeentes Veldhoven, Eersel, Best, Oirschot individueel, Eindhoven, Provincie, BOW, BMF en Eindhoven Airport. In volledige vrijheid en bij hun volle verstand, naar men mag aannemen! Het is eigenlijk verbazend dat de Veldhovense raad voor dit element geen aandacht heeft gehad. Als ik goed ben ingelicht zullen in de raad van Eindhoven wel enige moties aan deze problematiek worden gewijd. Zoals het er nu voorstaat, mag men verwachten dat BOW, BMF en waarschijnlijk meerdere hindergemeenten via de rechter tot de Raad van State toe, het nakomen van de RO zullen trachten af te dwingen zolang er geen redelijk alternatief voor de regio tegenover staat. Over de uitslag daarvan kunnen we alleen maar gissen, maar dat het onrust en onzekerheid met zich mee zal brengen, ook voor de bedrijfsvoering van EA, is vrijwel zeker. Reden om niet al te achteloos met deze Overeenkomst om te gaan en de consequenties serieus mee te wegen bij beslissingen.

Fasering van Alders advies.

Samenhangend met de reacties van de regio een jaar geleden (resulterend in een regiobod van maximaal 9 km2 aan hinder (civiel en defensie samen) en een aantal kostbare infrastructuur maatregelen in de regio) besloot Alders tot “fasering” van de uitvoering van de “businesscase” van Eindhoven Airport. Deze “businesscase” met een Brainport sausje, kwam alleen al op een hinderoppervlak van ruwweg 11km2 voor EA alleen! Samen met het minimale defensie hinderoppervlak zou dat neerkomen op totaal zeker 15 tot 20 km2. Het is duidelijk dat er een list nodig was om niet meteen al vast te lopen en direct te constateren dat er voor de uitplaatsing van 35000 vluchten van Schiphol (zelfs met een Brainport sausje) geen draagvlak in de regio te vinden was. Deze list was “fasering”.

Ik wil er hier nu niet verder over uitweiden. Ik heb deze list op deze website op 28 juni al uitvoerig besproken. Het is een klassieke methode. De eerste fase is op zich misschien nog net acceptabel qua uitbreiding van geluid- en milieuhinder maar zal voornamelijk worden gebruikt om de tweede fase voor te bereiden. Door daar aan mee te doen ondergraaf je ten eerste de bestaande rechten geborgd in het RO en maak je het bovendien buitengewoon ongeloofwaardig om niet aan de tweede fase mee te doen.

De aangekondigde “evaluatie” na de eerste fase doet voorkomen alsof partijen zich naar aanleiding daarvan nog zouden kunnen terugtrekken. Niets is minder waar! De uitvoering van de tweede fase, met nog eens een verdubbeling van de overlast, staat in het geheel niet ter discussie bij de evaluatie. De uitvoering van de tweede fase staat, volgens het advies van Alders, al vast bij begin van de eerste fase. De eerste fase is, om het eens eenvoudig doch overduidelijk te zeggen, de garantie dat de tweede wordt uitgevoerd! Alleen dan zijn de investeringen die er gepleegd moeten worden door de overheid te beargumenteren en te legitimeren!

Een kritische beschouwing ten aanzien van dit punt, dat ook in het eerste Veldhovense B&W persbericht een belangrijke rol speelde, heb ik tot dusver gemist. Ook in de raadsmotie.

Tenslotte

De raad van Veldhoven heeft een kritisch licht laten schijnen over het Alders advies en is tot de conclusie is gekomen dat er geen draagvlak is om het totale advies (dat volgens Alders een en ondeelbaar is) uit te voeren. De andere hindergemeenten als Eersel, Best en Oirschot hebben ook de kans om zich ook uit te spreken en wellicht naar aanleiding van hierboven aangeduide problemen nog enige aanvullingen aan de kritische Veldhovense motie toe te voegen.

20 juli 2010

.

.