Cruisen: de strijd om de dekstoel

Ofschoon vele belangijke onderwerpen in de actualiteit om aandacht vragen is de zomer aangebroken. Een goede reden dus om een nijpend en alleszins hinderlijk zomerverschijnsel onder de loupe te nemen: de strijd om de dekstoel. De toenemende populariteit van het cruisen maakt dat ook de gewone man dreigt in aanraking te komen met dit probleem. Aanleiding te meer om dit verschijnsel vanuit eigen ervaring en proefondervindelijk nader te bezien.

Een cruiseschip

Mijn eerste ervaring met cruisen dateert alweer van zo’n 15 jaar geleden. Noodgedwongen, dat wel. Het moment dat ook mijn jongste zoon het huis verliet leek een goed moment om eens met het hele gezin en aanhang een grote reis te gaan ondernemen. Wij hadden al ruim van te voren een datum vastgesteld en ons verheugt op avontuurlijke en primitieve tochten in de Birmaanse jungle, toen mijn dochter kwam met het bericht dat er een kleine uitbreiding van de familie op komst was. Naar verwachting zou de geboorte ongeveer zes weken voor de reeds geplande vakantie plaats vinden. Het spreekt vanzelf dat er vervolgens naarstig moest worden gezocht naar een “avontuurlijke” vakantie die te combineren viel met de zorg en hygiene voor een 6 weken oude baby. Het werd dus een cruise in de Caribische wateren. Met de Seabreeze

Cruisen voor beginners

Het strijdtoneel.

Voor de duidelijkheid; cruisen is samen met (vele) anderen je op een schip te laten vervoeren van de ene naar de andere bezienswaardige plaats. Deze plaatsen zijn vaak tropische eilanden bijvoorbeeld in het Caribische gebied of de Indische Oceaan of culturele, archeologische en historische hoogstandjes bijvoorbeeld rond de Middellandse Zee. Er zijn uiteraard ook cruiseschepen die rond de wereld varen of naar de polen, maar die zijn voorbehouden aan de “happy few” en daar gaat deze bijdrage niet over. Er bestaat een zekere gelijkenis tussen de all-inclusive hotel formules op land en de cruise formule op zee, met het verschil dat in het algemeen de drank op zee voor eigen rekening is. Moderne cruiseschepen doen nog steeds verwoede edoch vergeefse pogingen de allure, stijl en elegantie van oorspassagiersschepen als de Titanic en de Queen Elizabeth uit te stralen. Vergeefse moeite want hun grootste overeenkomst is dat zij beide drijven. De meer dan 10 dekken hoog opgestapelde passagierscontainers laten weinig elegante en stijlvolle scheepsallure toe. Het is maar goed dat de schepen des nachts varen en overdag bij de attracties zijn geparkeerd want de bewegingsruimte per passagier aan boord is beperkt. Dit uit zich in het bijzonder op de zogenaamde zeedagen als er door gebrek aan attracties aan de wal even een dag doorgevaren moet worden. Het is op die dagen dat de strijd om de schaarse dekstoelen met grote inzet, inventief en schaamteloos wordt gevoerd.

Het strijdtoneel

Na 30 minuten is de stoel vrij...

De strijd speelt zich vooral af op de dekken waar de zwembadjes en andere poeltjes zich bevinden. Bijgaande fotos geven een idee van de drukte en vertier op die dekken. Naast het badderen wordt er vooral gezond, gegeten, gedronken en geluierd. Een vaste uitvalsbasis in de vorm van een dekstoel is daarvoor een eerste vereiste. De hier en daar opgehangen strenge aanmaningen over langer dan 30 minuten niet gebruikte dekstoelen doen iets vermoeden ten aanzien van de geraffineerde methoden die daarbij ingezet worden!

Tactiek

Om een en ander wat beter in beeld te krijgen had ik tijdens eerdere gelegenheden al een voorstudie en inventarisatie gemaakt van de gebruikte technieken om een dekstoel te “reserveren”. Het gaat er daarbij om op de dekstoel enige voorwerpen te deponeren die de beschaafde, bleue en in wezen vredelievende voorbijganger de indruk geven dat de stoel in gebruik is. Een handdoek is daarbij het meest gebruikelijk. Een persoonlijke toets daarbij, zoals een boek of slippers voegt toe aan de geloofwaardigheid. Wat brutalere methoden, die echter ook meer risico op leveren, maken gebruik van minimale persoonlijke items zoals zwembroekje, hemdje , broekje, slipje. Het meest indrukwekkende wat ik heb mogen zien was de

"Gereserveerde" dekstoelen.

reservering van 4 dekstoelen met twee teenslippers elk op de leuning van twee naast elkaar staande stoelen., Deze simpele reservering van 4 stoelen met maar twee teenslippers hield 3 uur stand! Niettegenstaande de ernstige vermaningen op de overal rondhangende waarschuwingen. Op het schip “Norwegian Gem” op 14 juni 2010.

Een ander belangrijk aspect is natuurlijk er op tijd bij te zijn. Wil men een stoel reserveren voor een zonnige zeedag dan dient men er toch wel om een uur of zes in de morgen bij te zijn voor een redelijke plaats.. De eerste stoelen worden al om 5 uur (met schichtige blik, dat wel) gereserveerd, zoals ik in het kader van deze studie zelf heb kunnen vaststellen!

Een punt van aandacht is tenslotte; hoe men met een minimum aan fatsoen, zonder opzichtig ruzie te maken, een onterechte “reservering” beëindigt. Er zijn natuurlijk reizigers die korte metten maken met deze gewoontes en zonder mededogen de reserveringsrituelen van de stoel gooien. Na een korte observatie uiteraard want het is natuurlijk niet uitgesloten dat de dekstoelgebruiker echt aan het badderen is! Persoonlijk ben ik meer voor een “tersluikse” aanpak. Men gooit de eigen handdoek er overheen en verwijdert de bedekte rituele reserveringssymbolen na een tijdje door ze met eigen handdoek tezamen te verplaatsen en uit te schudden.

Niet erg flink maar wel effectief.

7 juli 2010

Veldhoven (en andere klachtengemeentes) spelen gevaarlijk spel met belangen bewoners door aan tafel te blijven.

Hans Alders

Na meer dan anderhalf jaar manipuleren zijn Alders en zijn Schiphol kompanen er dan toch in geslaagd om de regio te verleiden het leefklimaat van duizenden aanzienlijk te verslechteren ten behoeve van een uitbreiding van EA waar vooral vakantiegangers van buiten de regio (75%!) van zullen profiteren. In strijd met alle randvoorwaarden die de gemeenteraden ten aanzien van leefklimaat (geluidhinder, openingstijden, weekendrust etc) aan hun wethouders hadden opgedragen, heeft de drang om aan tafel te mogen blijven zitten met Alders en zijn luchtvaartlobby het uiteindelijk gewonnen. Dat daarmee de kansen zijn verkeken om de Tweede Kamer te overtuigen dat er in de regio onvoldoende draagvlak is om tot een dergelijk massale overname van Schipholvluchten te komen, is kennelijk niet van belang.

Voor de milieubeweging BOW en BMF, die zich niet door deze begeerte hebben laten meeslepen, en de verontrustte burgers in de randgemeentes rest de taak om (zoals eerder gebeurde) hun vertegenwoordigers in de gemeenteraden te overtuigen.

De Alderstafel

Laten we om te beginnen eerst eens even het slagveld, genaamd “de Alderstafel”, overzien. De opdracht van minister Eurlings (onthoudt die naam!) aan Alders in dit geval is “draagvlak in de regio” te zoeken voor beslissingen die in principe al zijn genomen, namelijk de uitplaatsing van (oorspronkelijk) 70000 vluchten van Schiphol naar Eindhoven en/of Lelystad in 2020. Of nauwkeuriger, de uitplaatsing van vluchten van Schiphol naar twee andere luchthavens die Schiphol in eigendom heeft, als het aantal vluchten op Schiphol meer dan 510000 is. Enige jaren terug dacht men dat dit aantal vluchten binnenkort zou zijn gerealiseerd maar de economische crisis zowel als de klimaatcrisis (waar de luchtvaart zijn steentjes nadrukkelijk aan bijdraagt) sloegen zware bressen in deze verwachtingen. Belangrijker nog is dat de fusie van KLM en het veel grotere Air France, maken dat de rol van Schiphol als transito luchthaven afkalft, waardoor het niet waarschijnlijk is dat de eerder genoemde 510000 vluchten op Schiphol ooit worden gehaald. Dat heeft overigens niet geleid tot enige bijstelling van de opdracht aan Alders door Eurlings, die inmiddels heeft aangekondigd zijn gezinsvorming belangrijker te vinden en niet meer als minister beschikbaar is. Zijn naam wordt nu genoemd als grote baas bij Schiphol! Waarschijnlijk toeval, maar dit terzijde.

Gegeven de doelstelling van de “Alderstafel Eindhoven” (en de gewenste uitkomst wellicht?) heeft Eurlings ervoor gekozen de Tafel vol te proppen met Schiphol gelieerde belangenbehartigers, belanghebbenden, aandeelhouders en duidelijke voorstanders van een groter Eindhoven Airport. Partijen zoals Eindhoven Airport, Schiphol, de Brabantse Zeeuwse Werkgevers, SRE, Brainport, gebruikers van EA, en de aandeelhouders Eindhoven en Provincie. De door de hinder en stank getroffen omliggende gemeentes en inwoners (~230000; in Alderstafel taal “de klachtengemeentes”) worden door een persoon vertegenwoordigd en uiteraard ook door BOW en BMF. Daarmee zijn van begin af aan de stemverhoudingen al geregeld , de Alderstafel in Eindhoven is in ieder geval in meerderheid voor uitbreiding. De rest is slimme tactiek en dat is Alders wel toevertrouwd!

De grote Alders verleidingstruc, “fasering”

Zoals ik hierboven al aanduidde zijn de randgemeenten rond de luchthaven ( Veldhoven, Eersel, Best, Oirschot, Son en Breugel), vertegenwoordigd aan de Alders tafel door één persoon, namelijk de wethouder van Veldhoven Jack Tops. Zij worden aan de tafel van Alders ook wel de “klachtengemeenten” genoemd en hebben hun randvoorwaarden benoemd waarbinnen een zekere groei van EA behoeve van de regio mogelijk was. Deze omvatten een aantal punten betreffende omvang van de geluidshinderruimte, de openingstijdenten, weekendrust, de bestaande Regionale Overeenkomst en dergelijke. Halverwege de onderhandelingen, juni vorig jaar, werden deze punten ondergebracht in een regiobod van alle regionale deelnemers inclusief BOW en BMF. Dit regionale bod bevatte een tiental punten waaronder in een punt alle bovenstaande (geluids)hinder eisen waren samengevat in slechts één eis: een maximale geluidsruimte (defensie+civiel) van 9 km2 waarvan maximaal 6 km2 voor civiel gebruik. Al met al toch nog een behoorlijke en betekenisvolle vergroting van 50% ten opzichte van het huidige gebruik van EA!

Het huidige Alders advies gaat volledig voorbij aan dit voor de randgemeenten, BMF en BOW wezenlijke onderdeel van het regiobod. Het komt in feite neer op het klakkeloos uitvoeren van de zogenaamde “Businesscase” van Eindhoven Airport. Deze “Businesscase” is een gemaximaliseerde uitkomst van alle optimistische economische verwachtingen, gelardeerd met vacantiebestemmingen voor heel Nederland. Alle andere onderdelen van het regiobod, waaronder een aantal “spiegeltjes en kraaltjes” voor de aandeelhouders en vrienden (zoals een extra afrit voor EA en een station in Acht) worden wel gehonoreerd. Voor de geluidsruimte nodig voor de uitvoering van de “businescase” van EA alleen al wordt door Alders een civiele geluidsruimte nodig geacht van 9.3 -10.8 km2. Het is duidelijk dat dit veel meer is dan de door de regio wenselijk geachte geluidshinder ook zonder defensiebijdrage.

In een poging om de randgemeenten te verleiden niet direct nee te zeggen en zodoende te kunnen claimen dat er in de regio draagvlak bestaat, heeft Alders de faseringstruc ingebracht. Tot 2015 wordt de beschikbare geluidsruimte beperkt tot 6 km2, daarna wordt er boterzacht geevalueerd op basis van 4 genoemde criteria die zo nodig nog verzacht kunnen worden. Daarna worden sowieso de verdere overeengekomen uitbreidingen uitgevoerd die binnen 10 jaar tot een verdere verdubbeling leiden. Zo staat het tenminste in het advies. En het advies is een en ondeelbaar, dat staat ook in het advies.

Onderdeel van de aanbiedingsbrief van Alders is de constatering dat de bestaande Regionale Overeenkomst, die nu nog de bevolking beschermt, onmiddelijk wordt opgeheven! Ook een onderdeel dus van het advies. De “Businesscase van EA” wordt in zijn geheel uitgevoerd, links-om of rechts-om, zo luidt het advies.

Zoals ik al in de inleiding van deze weblog vermeldde kunnen BOW en BMF hiermee niet instemmen. Het lijkt er helaas op dat de vertegenwoordiger(s) van de klachtengemeenten wel in deze val gaan trappen en menen alle in het advies genoemde waarschuwingen te kunnen negeren en hun rechten te behouden door zelf het schavot op te klimmen!

Gemeenteraden aan het woord

Gelukkig bestaat er nog steeds de mogelijkheid om de Wethouder(s) en de Tweede Kamer op betere en verstandiger gedachten te brengen. Ik ga er nog steeds vanuit dat het leefklimaat in onze gemeenten de bestuurderen niet alleen tijdens de verkiezingen aan het hart gaat. Per slot van rekening is de baan van het vliegveld in 1982 verdraaid om de bevolking van Woensel te ontzien en een beter leefklimaat te verschaffen. Misschien dat het nu tijd is om nee te zeggen tegen een door Schiphol gewenste opgeklopte uitbreiding van Eindhoven Airport. Nu om het leefklimaat in de gehele regio te sparen. Een regio die zich zelfs zonder alle vacantiebestemmingen tot dusver uitstekend nationaal en internationaal als High-Tech regio heeft weten te profileren.

Verkooppraatjes

Brink Zandoerle Brainportdroom onder startbaan.

Alle verkooppraatjes van Alders kunnen niet verhullen dat uitvoering van de “Businesscase van EA” er vooral toe leidt dat 75% van de passagiers die hier instappen vacantiegangers zijn van buiten de provincie die over onze hoofden voor “een Euro op de eerste rang” willen zitten. Echte Brainport kenniswerkers zoeken niet de brullende kerosineslurpers van de startbaan maar cultuur en de rust van de Brink in Zandoerle. Een plaatje waar Brainport zelf graag mee koketteert, in de reclamefolder “het geniale landschap” bijvoorbeeld. Nu het nog kan!

28 juni 2010

In een weblog drie maanden geleden (zie archief 15 maart ) heb ik mijn nek uitgestoken en ernstige bedenkingen geuit tegen de benoeming van Jan Peter Balkenende tot lijsttrekker van het CDA. Bij die gelegenheid heb ik voor het CDA een grote nederlaag voorspeld. Dat was voor mij als levenslange en trouwe CDA aanhanger een hele stap. Graag had ik nu dan ook mijn ongelijk in het publiek beleden om zo absolutie te krijgen voor mijn kennelijke dwaling. Helaas ik heb gelijk gehad……..en niet zo’n beetje ook!

Alle seinen stonden voor mij op rood bij die bliksemsnelle benoeming van Balkenende tot lijsttrekker door het partijbestuur, zonder enige serieuze terugkoppeling met de kiezer en leden. Na het geklungel rond de manier waarop wij op foute gronden in de oorlog met Irak waren gerommeld en het gedoe over de verlenging van de missie in Uruzgan was het mij (en velen met mij!) wel duidelijk dat de houdbaarheidsdatum van onze lijsttrekker voorbij was. Helaas werd door het CDA-partijbestuur, door J.P. supersnel op het schild te heffen, toen al een onomkeerbare realiteit gecreëerd.

Dat de afstraffing zo hardhandig zou worden verraste mij wel. Het is nu nog te vroeg om tot een afgewogen oordeel over de oorzaken te komen. Ik zal mij daartoe ook niet laten verleiden. Vele elementen zijn aan te wijzen waarvan de fragmentatie van het politieke veld (met 31 zetels de grootste worden is volgens mij nog niet vaak gebeurd) en het snelle “switchen” van de voorkeur van de kiezer zijn daarbij wel erg opvallend.

Om mij even te beperken tot het onderwerp van deze weblog; het afscheid van Balkenende was indrukwekkend, in stijl en voorbeeldig. Er liggen ongetwijfeld voor hem nog mooie uitdagingen in het verschiet.

Dat er ook een grote schoonmaak gehouden moet worden in het CDA-partijbestuur, voor haar speciale rol in deze ontmanteling van het CDA, spreekt vanzelf. Een partijbestuur dat de tekenen aan de wand niet verstaat en dat niet bij machte was (of wilde zijn) de ambitie van haar voorman te beteugelen, moet haar functioneren ter discussie stellen.

Overigens moet ik erkennen dat ik bij diezelfde gelegenheid Jack de Vries heb aanbevolen. “Met de kennis van nu” zou dat ook al geen gelukkige keuze zijn geweest!

10 juni 2010

Om 23.57 sloot de voorzitter de raadsvergadering. Vier en een half uur discussie over welke grootgrutters er op zondag open mogen, een presentatie van het coalitieakkoord van VSA, VVD en CDA en een uitvoerige gesprek over de puinhoop in het Veldhovense basis onderwijs geleid door Veldvest. Een leerzame avond voor de attente toehoorder.

Grootgrutters op zondag

De buitengewoon rare landelijke wetgeving over de mogelijke openingstijden van de supermarkten op zondag (maximaal twee in Veldhoven), had B&W er toe gebracht om voor te stellen alleen de twee supermarkten in het Citycentrum op zondag open te stellen. Het argument was dat daarmee de aantrekkelijkheid van het Citycentrum werd vergroot (terwijl op zondag de andere winkels dicht zijn!) Tijdens de eerdere voorbereidende raadsbijeenkomst hadden de fracties al gehakt van dit voorstel gemaakt en besloten dat de winkeliers er maar zelf uit moesten komen. De grootgrutters bleken toch niet van die doortastende zelfstandige ondernemende aanpakkers te zijn en kwamen er niet uit. Aan de ene kant misschien logisch, zo werd ondermeer gezegd door de VVD, maar toch getuigend van weinig allure, zo vond de meerderheid.

De conclusie was dat er geloot moest worden. De vraag hoe dat dan moest gebeuren en of de supers in het centrum daarbij nog een streepje voor (of tegen) moesten hebben hield de raad en B&W vervolgens nog bijna een uur bezig. Het resultaat was: gewoon loten uit de 5 aanmeldingen door een notaris, zoals aan het begin van de vergadering ook al door B&W was voorgesteld.

Coalitieakkoord

Ook aan de orde was het recent tot stand gekomen coalitieakkoord tussen VSA(7), VVD(5) en CDA(4), samen een meerderheid van 16 van de 27 zetels. In een vorige weblog  heb ik daar al van opgemerkt dat dit coalitieakkoord op vrijwel alle beleidsterreinen vrij consequent uitgaat van het bestaande beleid van de vorige coalitie. De eerste zin is dan ook “De komende raadsperiode moet de nadruk liggen op de uitvoering van het vastgestelde en ingezette beleid”. Dat wil zeggen beleid waar het CDA met recht en reden op een aantal punten de afgelopen 4 jaren ernstige bezwaren tegen heeft aangetekend. Een pijnlijke spagaat zo lijkt mij, Met deze nadrukkelijk uitgesproken voortzetting van het basisbeleid van de afgelopen periode dreigt de rol van het CDA in deze coalitie teruggebracht tot bijwagen in de uitvoering. Nu weet ik ook wel dat in de uitvoering nog het een en ander kan worden bijgebogen, maar toch….De vorige periode begon de coalitie met VSA, PvdA en VVD overigens wel met een ferme bijstelling van de visie en het beleid op verschillende terreinen zoals dat mede door het CDA was vorm gegeven! Dat was nadrukkelijk andere koek dan nu en een duidelijke breuk met bestaand beleid. Een feit dat door Albert de Jong(VSA), naar aanleiding van vragen, toch enigszins werd weggemoffeld.

Oppositie verwijt beleidsarmoede.

Door vrijwel alle oppositiepartijen werd nadrukkelijk gewezen op de beleidsarmoede in het akkoord. GBV en PvdA gingen gedetailleerd op het akkoord in en stelden daarnaast vele concrete vragen die in een later stadium door de coalitiepartijen schriftelijk zullen worden beantwoord. Kootkar(Samenwerkend Veldhoven) stelde nadrukkelijk indringende vragen over de hierboven al genoemde spagaat waarin het CDA kan komen te verkeren gezien haar rol als oppositiepartij in de vorige periode. Het antwoord van fractievoorzitter Gerard Slegers dat het CDA alleen maar kritisch en niet altijd tegen alle beleid was geweest, was te vaag om overtuigend te zijn, maar hij had wel degelijk een punt toen hij wees op het feit dat kiezen en bezuinigen (en stoppen met potverteren?) duidelijk door het CDA waren aangedragen.

De belangrijkste beslissingen over de bezuinigingen en de keuzes, de kern en de titel van het akkoord nota bene, worden aan ambtenaren en de totale raad overgelaten. Het coalitieakkoord geeft daar weinig richting aan, zo was de, mijns inziens terechte, algemene klacht vanuit de oppositie.

De toelichting van de coalitiepartijen beperkte zich hoofdzakelijk tot voorlezen van passages uit de inleiding, gelardeerd met herhaalde bezweringen als mantra’s dat het coalitieakkoord uiterst transparant was. Hoe een en ander uitwerkt zullen we in de loop van de komende maanden wel zien.

Moties over Veldvest, breuk in de coalitie

Het CDA had als uitsmijter nog een motie over de gang van zaken bij Veldvest. Geheel in de geest van eerdere acties van de CDA- fractie werd in de motie ernstige zorgen uitgedrukt over de kwaliteit van het basisonderwijs van Veldvest en de gevolgen van de financiele tekorten. Daarnaast werd bovendien het vertrouwen in het bestuur opgezegd en een onderhoud van B&W met het college van Toezicht van Veldvest geëist. Bedoeld als een voorzet van een sterk politiek signaal van de gemeenteraad.

Nel Aarts(VVD): " doe nou toch niet zo eigenwijs!"

Hoewel deze motie duidelijk van te voren was afgestemd met de coalitie en bovendien in eerste ronde die steun van de coalitie ook kreeg, haalde hij het toch niet. De meerderheid van de raad bleek na langdurig heen en weer gepraat toch niet bereid het vertrouwen op te zeggen. Voor de liefhebber viel er een opvallende vinnige woordenwisseling te registreren tussen de coalitiegenoten Nel Aarts(VVD) en Gerard Slegers (CDA) aan de interruptie microfoon. Nel (in de richting van Gerard: “doe nou toch niet zo eigenwijs” en het antwoord: “dan zijn er nog 17 anderen eigenwijs”, verwijzend naar het vooroverleg in de coalitie. Uiteindelijk werd de CDA-motie alleen gesteund door GBV, D66 en slechts 2 leden van VSA. De rest, een meerderheid van 1 stem, was tegen. Een eerste breuk in de nieuwe coalitie was een feit.

Uiteindelijk werd een afgezwakte motie van VVD, PvdA en Samenwerkend Veldhoven, met alleen maar een uitdrukking van zorg over de kwaliteit van het basisonderwijs en de financiën, wel unaniem aangenomen.

Het was een leerzame avond.

30 mei 2010